پيه گوسفند « 1 » را گرفته و با گلاب حل كنند و بسايند و روى آن دُمل بگذارند ، چون پيك آن دستور را آورد و گزارش كرد ، آن را به باد مسخره گرفتند ، فتح‌بن خاقان گفت : به خدا سوگند كه او به آنچه گفته داناتر است و پيه حاضر كرد و طبق دستور آن حضرت معجون را فراهم كرد و روى زخم گذاشت چشم متوكّل را خواب ربود و دردش آرام گرفت و دمل سرباز كرد و مادهء داخل آن بيرون آمد و مژدهء سلامتى او را به مادرش دادند و او ده هزار دينار سر به مهر از خودش براى امام عليه السلام فرستاد و متوكّل از آن بيمارى بهبود كامل يافت . بطحائى علوى ( به قول مرحوم مجلسى ؛ او با پدر و جدش همه طرفدار عباسيان بودند - م . ) نزد متوكّل سخن‌چينى كرد كه پول و اسلحه براى آن حضرت مىفرستند و او به سعيد حاجب فرمان داد كه شبانه به خانهء امام عليه السلام حمله كن و هر چه پول و اسلحه يافتى بگير و براى من بفرست ! ابراهيم‌بن محمّد مىگويد : سعيد حاجب گفت : من شبانه وارد خانهء او شدم ، نردبان به همراه خود بردم ، بالاى بام رفتم و چون در تاريكى به يكى از پله‌ها سرازير شدم ، نمىدانستم از كجا وارد خانه شوم ؛ امام عليه السلام صدا زد : همانجا بمان ، تا شمع بياورند ! طولى نكشيد كه شمعى آوردند و من پايين آمدم ، ديدم آن حضرت جبه پشمينه‌اى در بر و كلاه پشمينى بر سر دارد و سجاده‌اى بر روى حصير در برابر آن حضرت است ، و ترديد

--> ( 1 ) - مرحوم مجلسى در « مرآةالعقول » در شرح اين حديث ، واژهء « كسب الشاة » را پشكل گوسفند دانسته كه زير پا ماليده و درهم شود ، ولى آنچه از كتابهاى لغت موجود بر مىآيد همان پيه و يا تفاله روغن گوسفند است - م .